SPOTKANIA Z... - NOWA KSIĄŻKA SŁAWOMIRA ZYGMUNTA / NEW BOOK BY SŁAWOMIR ZYGMUNT
60 fascynujących rozmów, jakie Sławomir Zygmunt przeprowadził z niezwykłymi ludźmi (m.in. Zdzisław Beksiński, Jerzy Duda-Gracz, Grażyna Szapołowska, Ewa Dałkowska, Barbara Sass-Zdort, Gustaw Holoubek, Roman Wilhelmi, Przemysław Gintrowski, Bogdan Chorążuk, Krzysztof Krauze.
Z WIATREM - NOWA PŁYTA SŁAWOMIRA ZYGMUTA / NEW ALBUM BY SŁAWOMIR ZYGMUNT
Wiosna bez papierosa
Zima musi minąć, taka jej natura. Idą ciepłe dni i wspaniałe odrodzenie natury. Dla naszego ciała to znakomity czas na oczyszczenie. Pierwsze, co możesz zrobić, to RZUCIĆ PALENIE! Tej wiosny na pewno się uda! Proponujemy wypróbować unikatową metodę. Polega na połączeniu starej medycyny (akupunktura) oraz specjalnych ćwiczeń stymulujących oczyszczanie się płuc.
Miłość na pełnym etacie
Wiosna to pora miłosna. Czas oczarowań i uniesień opisywanych kaskadami słów piosenek i wierszy.
Sam Peckinpah - ostatni straceniec Hollywoodu
Sam Peckinpah nakręcił 14 filmów. Był reżyserem kłopotliwym dla producentów, znanym z niedotrzymywania terminów, ostrego picia i niepohamowanego języka. A jednak jego nazwisko na trwałe weszło do historii kina.

Mercedes Sosa, Quechua, Victor Jara, Pablo Neruda, Ernesto Sabato, Tucuman, nueva cancion, Ameryka Południowa, canta latina, Kuba, Lenin, rewolucja, Związek Radziecki, pampa, Argentyna, junta wojskowa, demokracja, głos, śpiew, pieśń, hymn, Malwiny, Falklandy, Solo le pido a dios, La Maza, La Negra, Luciano Pavarotti, Sting, Joan Baez, Shakira, Caetano Veloso czy Joan Manuel Serrat, Lila Downs, Julieta Venegas, Calle 13, Charly García, Fito Paéz, Caetano Veloso, Nana Mouskouri, Francis Cabrel, Martha Argerich, Silvio Rodriguez, Pablo Milanes, Violetta Parra, Milton Nascimento, Leon Gieco, Silvio Rodriguez, Gracias a la vida, Atahualpa Yupanqui, Kaplica Sykstyńska, Fabian Matus, Msza Kreolska, Missa Crilla, Ariel Ramirez, Carnegie Hall, Alfonsina y el mar, El tiempo pasa, folklor, poezja, poetyckie teksty, cenzura, emigracja, Paryż, Madryd, prawa człowieka, prawa kobietŚpiewała o miłości i o rewolucji. Ale nie takiej z Leninem na sztandarach. Wyśpiewywała rozpacz ludzi pogrążonych w biedzie, pozbawionych perspektyw. I bunt przeciwko wojskowym juntom depczącym narody. Jej głos był najwspanialszym głosem Ameryki Południowej. Przesiąkniętym jakimś trudno wyrażalnym smutkiem, a z drugiej strony niosącym energię. Miała moc, która poruszała i podnosiła na duchu oraz rzewność chwytającą za serce. 4 października mija pierwsza rocznica jej śmierci.


Mercedes Sosa zawsze zabierała głos w sprawach kraju, nie bała się wypowiedzi politycznych. Śpiewała o wolności, wyzysku, ucisku, występowała w swoich pieśniach w obronie prostych ludzi. Władze tego nie lubiły i często cenzurowały śpiewane przez nią utwory. Ale na niewiele się to zdało. "Todo cambia" (Wszystko się zmienia), "El tiempo pasa" (Mija czas), "Alfonsina y el mar" (Alfonsina odeszła) , a zwłaszcza "Gracias a la vida" (Dziękuję życiu) zna każdy mieszkaniec Ameryki Południowej. Mercedes Sosa uczyniła te pieśni hymnami Latynosów, a sama stała się legendą. W Polsce była tylko raz i nie jest szeroko znana. Ale ci, co jej słuchali, pamiętają.


Urodziła się 9 lipca 1935 w prowincji Tucumán, w północno-zachodniej części Argentyny, gdzie do tej pory mieszka wielu Indian Quechua. Zresztą Mercedes w połowie była Indianką Quechua, co widać było po jej rysach twarzy. Dorastała w skromnym domu, ale z artystycznymi ambicjami. W młodości uczyła się tańca, bardzo wcześnie także zaczęła śpiewać. W połowie lat 60. XX wieku osiadła na stałe w prowincji Mendoza z mężem, muzykiem Manuelem Oscarem Matusem, gdzie postanowiła odnowić artystyczne korzenie swojej rodziny.

Mercedes Sosa, Quechua, Victor Jara, Pablo Neruda, Ernesto Sabato, Tucuman, nueva cancion, Ameryka Południowa, canta latina, Kuba, Lenin, rewolucja, Związek Radziecki, pampa, Argentyna, junta wojskowa, demokracja, głos, śpiew, pieśń, hymn, Malwiny, Falklandy, Solo le pido a dios, La Maza, La Negra, Luciano Pavarotti, Sting, Joan Baez, Shakira, Caetano Veloso czy Joan Manuel Serrat, Lila Downs, Julieta Venegas, Calle 13, Charly García, Fito Paéz, Caetano Veloso, Nana Mouskouri, Francis Cabrel, Martha Argerich, Silvio Rodriguez, Pablo Milanes, Violetta Parra, Milton Nascimento, Leon Gieco, Silvio Rodriguez, Gracias a la vida, Atahualpa Yupanqui, Kaplica Sykstyńska, Fabian Matus, Msza Kreolska, Missa Crilla, Ariel Ramirez, Carnegie Hall, Alfonsina y el mar, El tiempo pasa, folklor, poezja, poetyckie teksty, cenzura, emigracja, Paryż, Madryd, prawa człowieka, prawa kobietJej debiut w latach 60. zbiegł się w Ameryce Południowej z wybuchem popularności nueva cancion - rewolucyjnych pieśni, które odważne społecznie teksty (wiersze latynoamerykańskich poetów z Pablo Nerudą, Victorem Jara i Ernesto Sabato na czele) łączyły z muzyczną tradycją i folklorem. Śpiewała bardzo nastrojową muzykę przesiąkniętą duchem Argentyny, gór i pampy.

Zadebiutowała w niezależnej, niewielkiej wytwórni płytą "Canciones con fundami". Później zaśpiewała po raz pierwszy na Cosquin Festival w 1967 roku. Po dwóch albumach, które odniosły sukces zaczęła podróżować po świecie z koncertami. Lata 60. i 70. w Ameryce Południowej to był czas buntów, protestów, zamachów i rządów junt wojskowych oraz przeróżnych kacyków. Od czasu rewolucji kubańskiej, w Ameryce Południowej ludzie zaczęli się domagać swoich praw. I niekoniecznie miało to coś wspólnego z komunizmem, choć oczywiście zdarzali się i komuniści, wierzący w Związek Radziecki i Kubę.

W 1978 roku Mercedes Sosa musiała wyjechać z kraju. Pod koniec lat 70. polityka represji stosowanych przez juntę nasiliła się. Już nie tylko przeciwników politycznych, ale w ogóle ludzi niezadowolonych i krytykujących władzę, specjalne szwadrony śmierci porywały i skrycie mordowały. Pod koniec lat 70., takich "zaginionych" było już 30 tysięcy. Po aresztowaniu podczas koncertu w mieście La Plata, Mercedes Sosa zdecydowała się na emigrację, najpierw do Paryża, a następnie, w 1980 roku przeniosła się do Madrytu.

Jej muzyka została zakazana w Argentynie, a jej drugiego męża zamordowali „nieznani sprawcy”. Porażka Argentyny w wojnie o Malwiny (Falklandy), w 1982 r., w dużej mierze przyczyniła się do upadku junty wojskowej i wprowadzenia reform demokratycznych. Wtedy Mercedes wróciła. Współpracowała z wieloma argentyńskimi muzykami: Leonem Gieco (wspaniała pieśń „Solo le pido a dios”), Victorem Heredia, Charlym Garcia, Rodolfo Medresem. A także z innymi artystami latynoskimi, m.in. legendarnym Silvio Rodiguezem z Kuby – wykonywała znakomicie jego pieśni, m.in. „La Maza”.

Mercedes Sosa, Quechua, Victor Jara, Pablo Neruda, Ernesto Sabato, Tucuman, nueva cancion, Ameryka Południowa, canta latina, Kuba, Lenin, rewolucja, Związek Radziecki, pampa, Argentyna, junta wojskowa, demokracja, głos, śpiew, pieśń, hymn, Malwiny, Falklandy, Solo le pido a dios, La Maza, La Negra, Luciano Pavarotti, Sting, Joan Baez, Shakira, Caetano Veloso czy Joan Manuel Serrat, Lila Downs, Julieta Venegas, Calle 13, Charly García, Fito Paéz, Caetano Veloso, Nana Mouskouri, Francis Cabrel, Martha Argerich, Silvio Rodriguez, Pablo Milanes, Violetta Parra, Milton Nascimento, Leon Gieco, Silvio Rodriguez, Gracias a la vida, Atahualpa Yupanqui, Kaplica Sykstyńska, Fabian Matus, Msza Kreolska, Missa Crilla, Ariel Ramirez, Carnegie Hall, Alfonsina y el mar, El tiempo pasa, folklor, poezja, poetyckie teksty, cenzura, emigracja, Paryż, Madryd, prawa człowieka, prawa kobietMercedes Sosa, nazywana popularnie La Negra (Czarna), była w swoim kraju niezwykle ważną postacią, legendą. Podczas blisko 60-letniej kariery, którą rozpoczęła w 15 roku życia - nagrała 40 albumów. Współpracowała z takimi artystami, jak Luciano Pavarotti, Sting, Joan Baez, Shakira, Caetano Veloso czy Joan Manuel Serrat, Lila Downs, Julieta Venegas, Calle 13, Charly García, Fito Paéz, Caetano Veloso, Nana Mouskouri, Francis Cabrel, Martha Argerich, Silvio Rodriguez, Pablo Milanes, Violetta Parra, Milton Nascimento. Na jej repertuar składają się ludowe pieśni, a także nowe utwory, pisane specjalnie dla niej. Wykonywała utwory chilijskiej pieśniarki Violetty Parra, a także argentyńskiego autora i kompozytora Atahualpy Yupanqui. Hymn "Gracias a la vida" (Dziękuję życiu), napisany przez Violettę Parra, stał się znany w całej Ameryce Południowej właśnie dzięki Mercedes Sosa.